سهم الارث جنین|شرایط ارث بری جنین|شیوه ی تقسیم ارث جنین

سهم الارث جنین چیست؟

وب سایت حقوقی یاروکیل به معرفی و بررسی تخصصی سهم الارث جنین چیست؟و نکات مهم سهم الارث جنین پرداخته تا به بهترین نحو شما را از حق و حقوقتان آگاه سازد.

ویدیو مقاله سهم الارث جنین

مقدمه سهم الارث جنین :

ارث جنین از جمله پرسش هایی می باشد که در حوزه های حقوقی و عناوین راجع به ارث و میراث قابل طرح است. بسیاری از مردم بر این باورند که جنینی که هنوز به دنیا نیامده است ارثی نخواهد بود. اما در این مقاله سعی شده است در حین اثبات اشتباه بودن این قضیه شرایطی که با احراز آن ها جنین نیز ارث‌ می برد مورد ملاحظه قرار داده شده است.

در حوزه حقوقی هنگامی که از ارث بحث به میان می آید  مقصود آن است که انتقال مالکیت اموال متوفی بعد از مرگبه وراث می‌رسد. قانونگذار در مقررات خود شخصی را که ارث به او انتقال می‌یابد وارث و شخصی که فوت کرده مورث و اموال و دارایی متوفی در هنگام فوت را ترکه تلقی می نماید.

راجع به بقیه اشخاصی که در قید حیات هستند تردیدی نیست که از حقوق مدنی و اهلیت تمتع بهره‌مند خواهند شد و پیرو آن دارای ارث نخواهند بود. اما راجع به شخص جنین با عنایت به این که هنوز متولد نشده است و به یک انسان کامل مبدل نگشته امکان دارد این تصور ایجاد شود که ارث به او تعلق نمی گیرد.در مورد قبول و رد ارث میتوانید به مقاله قبول و رد ارث مراجعه کنید.

سهم الارث جنین
سهم الارث جنین

قانون راجع به این موضوع توجه داشته است و به منظور پاسخ به این پرسش به مقررات قانونی رجوع نموده و بر اساس ماده ی ۱۵۷ قانون مدنی جنین منوط بر این که زنده به دنیا بیاید دارای حقوق مدنی خواهد بود.

پس باید گفت جنین شخصیت دارد و قادر است دارای حق شود که از مهمترین این حقوق شامل حق حیات و حق ارث بری و و سایر موارد می باشد. به منظور آن که فردی وارث تلقی شود و قادر باشد دارای ارث شود باید در هنگام مرگ متوفی زنده باشد. قانون امروزه جنین را در شرایطی واجد حق می‌شناسد که زنده به دنیا بیاید.

با توجه به این که ارث بری از جمله حقوقی می باشد که برای جنین نیز در نظر گرفته شده است بنابراین به منظور آن که جنین هم دارای ارث شود باید زنده به دنیا بیاید. پس شرط وراثت در قید حیات بودن در هنگام وفات مورث می باشد.

در میان حقوقدانان نیز این موضوع رواج دارد که معتقدند جنینی که متولد می شود همین که زنده به دنیا بیاید و فوت کند کفایت می‌کند که واجد ارث شود. پس اگر جنینی وجود داشته باشد این جنین در شرایطی ارث بر خواهد بود که نطفه ی او در هنگام فوت مورث انعقاد یافته باشد و زنده به دنیا بیاید.

حتی اگر بلافاصله بعد از تولد فوت کند. بنابراین با توجه به آن چه که اشاره شد به منظور آن که جنین دارای ارزش شود باید شرایطی محرز گردد و این شرایط باید گرد هم آید تا جنین قادر باشد ارث ببرد.

شرایط ارث بری جنین :

انعقاد نطفه جنین در هنگام فوت متوفی :

بر اساس شرط بالا در هنگام فوت متوفی حتماً باید نطفه ی جنین منعقد شده باشد و اگر نطفه ی جنین بعد از مرگ مورث انعقاد یابد دیگر واجد ارث نخواهد بود و محروم از ارث می‌شود. این مسئله راجع به تلقیحات مصنوعی نیز جاری خواهد بود.

یعنی در لقاح مصنوعی هم اگر نطفه ی پدر در هنگام زنده بودن او دریافت شود و تا هنگام فوت او حفظ گردد و بعد از فوت پدر و همسر او لقاح شود به سبب آن که بعد از فوت پدر انعقاد یافته است جنین از ارث محروم می‌شود.

سهم الارث جنین
سهم الارث جنین

این موضوع که از کجا باید دانست که نطفه در هنگام مرگ پدر انعقاد یافته یا بعد از فوت او، از جمله موضوعات و مسائلی می‌باشد که از طریق آزمایشات پزشکی قانونی در شرایطی که زمان زیادی از آن سپری نشده باشد محقق می گردد.

زنده به دنیا آمدن جنین :

از جمله مواردی که بسیار شهرت دارد آن است که به اعتقاد حقوقدانان جنین حتماً باید زنده به دنیا بیاید و مقصود از زنده متولد شدن آن است که جنین دست و پا بزند و جیغ بکشد. بنابراین زنده بودن جنین بعد از تولد حتی در یک ثانیه هم برای ارث بردن کفایت می کند. حتی اگر بعد از تولد فوت کند یا جنینی باشد که قدرت زنده بودن و حیات را دارا نباشد.

مانند جنینی که ریه و کبدش از بین رفته است و قطعاً بعد از زمان کوتاهی می میرد که در این شرایط ارث را می‌برد و سهم الارث او به وراث می رسد. بر اساس این شرط چنان چه جنین مرده متولد شود از ارث محروم خواهد بود.

نکته‌ای که باید به آن توجه داشت آن است که امکان دارد طفلی به دنیا بیاید که زنده بودن او تا هنگام تولد قطعی باشد اما در هنگام حیات بعد از به دنیا آمدن شک به وجود بیاید در این حالت جنین ارث ندارد و همچنین اگر نوزاد در بین تولد فوت کند به این مفهوم است که مثلاً بعد از خارج شدن سر و گردن و سینه و دست و بعد از خروج شکم و پا فوت کند، در این صورت ارث نخواهد برد. زیرا هنگامی قادر هستیم بگوییم جنین زنده به دنیا آمده است که بعد از خروج کل بدن زنده باشد.

شیوه ی تقسیم ارث جنین :

بر اساس ماده ی ۸۷۸ قانون مدنی تعیین شده است اگر در هنگام فوت مورث جنینی وجود داشته باشد که   توان ارث بردن داشته باشد و مانع ارث بری همه یا بخشی از وراث شود، تقسیم ارث انجام نمی شود تا حیات یا عدم حیات او مشخص شود و در صورتی هم که مانعی برای ارث بردن هیچ یک از وراث نباشد و آن ها تمایل داشته باشند که ارث را تقسیم کنند باید برای حمل قسمتی که برابر سهم دو پسر از همان طبقه باشد سوا کند و سهم الارث حمل تا زمانی که به دنیا بیاید معلوم خواهد بود.

پس بر اساس رای ماده ی ۸۷۸ قانون مدنی به منظور آن که سهم الارث جنین نگهداری شود و حقوق او پایمال نشود دو فرض به وجود می‌آید یا جنین مانع ارث بردن بقیه خویشاوندان نمی شود. یا جنین مانع ارث بردن سایرین می شود که در زیر این دو فرض مورد بررسی قرار داده شده است.

جنین مانع ارث بردن دیگران می شود :

سهم الارث جنین
سهم الارث جنین

چنان چه جنینی که توان ارث بردن را خواهد داشت یعنی دو شرطی که  پیشتر به آن اشاره شد را دارا باشد مانع ارث بردن کل یا بخشی از خویشاوندان خود گردد ، تقسیم ارث صورت نمی گیرد تا این که به دنیا بیاید مثلا اگر متوفی یک خواهر و یک برادر داشته باشد اموال متوفی تا هنگامی که تکلیف جنین از نظر زنده به دنیا آمدن یا مردن او معلوم نشود بین خواهر و برادر متوفی تقسیم ارث صورت نمی گیرد.

زیرا اگر جنین زنده به دنیا بیاید هرگز نوبت به ارث بری خواهر و برادر متوفی نمی رسد. به همین سبب معمولاً رایج است که این چنین بیان می شود که چنان چه جنین مانع ارث بردن سایر خویشاوندان متوفی شود تا پیش از تعیین تکلیف وضعیت او  تقسیم ارث انجام نمی شود.

جنین مانع ارث بری دیگران می شود :

چنان چه جنین مانع ارث بردن سایر خویشاوندان متوقف آن باشد و آن ها تمایل داشته باشند پیش از تولد جنین  ارث را بین خود تقسیم نمایند باید برای جنین حصه ای به اندازه ی دو پسر کنار بگذارند و بقیه را بین وراث تقسیم نمایند تا تکلیف جنین معلوم شود. چنان چه جنین فوت کند سهم  کنار گذاشته شده ی او دوباره بین وراث تقسیم خواهد شد.

جنین متولد از زنا :

با توجه به ماده ی ۸۸۴ قانون مدنی فرزند حاصل از زنا از پدر و مادر و خویشاوندان خود ارث نخواهد برد. پس فرزند متولد از زنا به زانی تعلق ندارد. اما اگر نوع رابطه‌ای که نوزاد حاصل از آن می باشد نسبت به یکی از پدر و مادر به اثبات برسد اما نسبت به دیگری بر اثر اکراه یا شبهه زنا اثبات نشود فرزند از طرف اخیر از اقوام او ارث خواهد برد.توجه داشته باشید فرزند متولد از زنا برای ارث شرایطی دارد که آن را در مقاله سهم الارث فرزند نامشروع مطالعه نمایید.

مقصود از شبهه هم آن است که دو طرف یکی از آن ها به نظر خودشان  رابطه جنسی مشروع با هم برقرار نموده اند در صورتی که در حقیقت این رابطه مشروعیت نداشته باشد.

اداره  ی سهم الارث جنین :

بسیاری از اشخاص در مورد این سوال ابهاماتی در ذهن خود دارند که جنینی که تازه متولد شده است و سهم الارث خود را دریافت نموده اند سهم الارث جنین به وسیله ی شخصی یا اشخاصی مدیریت خواهد شد.

سهم الارث جنین
سهم الارث جنین

مدیریت سهم الارث جنین بر دوش ولی و وصی که از سوی پدر و جد پدری نصب شده است انجام می گیرد. اگر جنین فاقد ولی یا وصی باشد این مسئولیت بر عهده ی دادگاه می باشد که به منظور اداره ی سهم الارث جنین یک شخص را به عنوان امین مشخص کند.

البته بر اساس ماده ی ۱۲۰ قانون امور حسبی سمت امینی که به منظور نگهداری دارایی جنین مشخص شده است بعد از تولد طفل از بین می رود. پس اگر جنین زنده به دنیا بیاید با عنایت به از بین رفتن سمت امین مشخص شده، چنان‌چه پدر و جد پدری دارا باشد که مسلماً پدر و جد پدری او مسئولیت اداره اموالش را برعهده خواهد داشت. اما اگر فاقد پدر و جد پدری باشد برای قیم نصب می‌گردد.

درخواست نصب قیم از سوی دادستان و یا اداره ی امور سرپرستی شهرستان به دادگاه خانواده تسلیم می‌شود که نصب شده است با رای دادگاه و با عزل و کنترل دادستان راجع به حفظ اموال نوزاد و طفل صغیر عمل می نماید و نیز قیم این تکلیف را برعهده دارد که گزارش کار خود را به دادسرا تسلیم نماید.