شرکت نسبی|تشکیل شرکت نسبی|انحلال شرکت نسبی

شرکت نسبی چیست؟

وب سایت حقوقی یاروکیل به معرفی و بررسی تخصصی شرکت نسبی چیست؟ و نکات مهم میزان شرکت نسبی پرداخته تا به بهترین نحو شما را از حق و حقوقتان آگاه سازد.

مقدمه شرکت نسبی

در قانون تجارت ایران ، قانون گذار به موجب ماده ی بیست قانون مذکور ، هفت نوع شرکت تجاری تعیین نموده است .

شرکت های تجاری ، وسیله ای هستند که اشخاص بتوانند جهت انجام فعالیت های تجاری و بازرگانی خود ، سرمایه های اندک خود را روی هم گذاشته و با استفاده از شخصیت حقوقی مستقل شرکت های تجاری ، به کسب سود و منفعت بپردازند .

با توجه به محدودیت های موجود در شرکت های مدنی و مالکیت مشاع ، هم چون لزوم اخذ رضایت تمامی شرکا در تمام تصمیمات راجع به مال مشاع ، افراد ترجیح می دهند که برای انجام فعالیت های تجاری و استفاده از سرمایه ی خود ، از قالب شرکت های تجاری که اخذ تصمیمات اصولا با اکثریت ارا می باشد ، بهره جویند .

شرکت نسبی
شرکت نسبی

انواع شرکت های تجاری :

در این مقاله ، به شرکت نسبی ، به عنوان یکی از شرکت های تجاری شناخته شده در قانون می پردازیم .

به موجب ماده ی صد و هشتاد و سه قانون تجارت ، شرکت نسبی ، یکی از شرکت های تجاری شناخته شده توسط قانون گذار ایران می باشد که ما بین دو یا چند نفر جهت انجام امور تجاری و بازرگانی تشکیل می شود .

مسئولیت شرکای شرکت نسبی :

شرکای شرکت تجاری نسبی ، در برابر دیون و قروض شرکت ، به نسبت میزان سهم الشرکه ی خود در شرکت ، مسئولیت خواهند داشت .

به طور مثال ، شخصی که بیست درصد سرمایه ی شرکت را دارا می باشد ، تنها نسبت به بیست درصد دیون شرکت مسئول می باشد .

بنابراین ، بر خلاف شرکت تضامنی ، نمی توان شرکا را ملزم به پرداخت تمامی دیون شرکت کرد .

به موجب ماده ی صد و هشتاد و هشت قانون تجارت ، در صورتی که شخصی به عنوان شریک ضامن ، وارد شرکت نسبی شود ، به نسبت سرمایه ی خود ، در قروضی که شرکت پیش از ورود او داشته است نیز مسئول می باشد .

هر گونه توافق شرکا بر خلاف این امر ، نسبت به اشخاص ثالث ، موثر و معتبر نمی باشد .

نام شرکت نسبی :

مطابق ماده ی صد و هشتاد و چهار قانون تجارت ، در انتخاب نام شرکت نسبی ، باید لزوما عبارت ” شرکت نسبی ” درج شود و حداقل نام  یکی از شرکا همراه ان ذکر شود .

اگر نام شرکت نسبی ، شامل نام تمامی شرکا نباشد ، باید پس از نام شرکای ذکر شده ، عباراتی مانند ” و شرکا ” یا ” و برادران ”  قید شود .

همان طور که گفته شد هفت توع شرکت تجاری وجود دارد که هر کدام  روش های خواصی برای نام گذاری دارند برای مثال شما میتوانید برای آگاهی از روش اسم گذاری شرکت های سهامی مقاله مربوطه را مطالعه نمایید.

تشکیل شرکت نسبی :

شرکت نسبی ، با تادیه ی تمام سرمایه ی نقدی و تقویم و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی ، تشکیل می شود .

تقویم سرمایه ی غیر نقدی ، توسط شرکا و با تراضی تمامی آن ها انجام می گیرد .

شرکای شرکت نسبی ، نسبت به قیمتی که برای سرمایه ی غیر نقدی تعیین می نمایند ، دارای مسئولیت بوده و بنابراین اگر در تقویم سرمایه ی غیر نقدی ، تقلبی صورت گرفته باشد ، شرکای شرکت نسبی ، باید مابه التفاوت قیمت اصلی مال و قیمت تعیین شده را پرداخت نمایند .

شرکت نسبی
شرکت نسبی

پرداخت دیون شرکت :

تا زمانی که شرکت منحل نشده است ، مطالبه ی دیون ، باید از خود شرکا صورت گیرد و طلبکاران نمی توانند به شرکای شرکت نسبی مراجعه نمایند .

پس از انحلال شرکت نسبی و عدم کفایت دارایی شرکت جهت پرداخت دیون آن ، طلزکاران شرکت نی توانند له هر یک از شرکای این شرکت به نسبت میزان سهمی که در سرمایه ی شرکت داشته است ، مراجعه نماید و شریک مذکور ، ملزم به پرداخت دین شرکت تا میزان مقرر می باشد .

تقسیم منافع بین شرکا :

اصولا  ، تقسیم سود و منفعت ما بین شرکا در شرکت نسبی ، بر اساس و به نسبت میزان سرمایه و سهم الشرکه ی آن ها می باشد . در صورتی که شرکا خلاف این امر را در شرکت نامه مقرر نموده باشند ، باید مطابق مفاد توافق و شرکت نامه رفتار شود .

در صورتی که به علت ضرر های وارده بر شرکت ، سرمایه ی شرکت کاهش یافته باشد ، تا زمانی که مقدار کاهش یافته جبران نشود ، پرداخت هر گونه سود به شرکا ممنوع می باشد .

مدیریت شرکت نسبی :

شرکای شرکت نسبی ، باید از میان خود و یا از خارج شرکت ، یک یا چند نفر را به عنوان مدیر شرکت انتخاب کنند .

مسئولیت مدیر شرکت در برابر شرکا ، همانند مسئولیت وکیل در برابر موکل می باشد .

انتقال سهم الشرکه :

در شرکت نسبی ، همانند شرکت تضامنی ، شرکای شرکت ، در صورتی می توانند سهم الشرکه ی خود را به شخص دیگری انتقال دهند که رضایت سایر شرکا را نسبت به این امر ، داشته باشند .

علت این امر آن است که با توجه به نوع و میزان مسئولیت شرکا نسبت به دیون شرکت ، شخصیت شرکا دارای اهمیت بسیار بوده و شرکت ، از نوع شرکت اشخاص می باشد . بنابراین ، برای انتقال سهم الشرکه به شخص دیگر و در واقع وارد نمودن شخص جدید به شرکت ، سایر شرکا باید نسبت به این امر رضایت داشته باشند .

ورشکستگی شرکت نسبی :

در صورتی که شرکت منحل شود ، تا پیش از تقسیم دارایی آن ، می توان حکم به ورشکستگی شرکا صادر نمود .

احکام و قواعد مرتبط با ورشکستگی شرکت و تصفیه ی آن  ، مطابق با مقررات قانون تجارت می باشد .

با توجه به این امر که شرکت تجاری نسبی ، دارای شخصیت حقوقی مستقل و دارایی مستقل از شرکای خود می باشد ، بنابراین ما بین ورشکستگی شرکا و ورشکستگی شرکت ارتباطی وجود نداشته و به عبارت دیگر ، ورشکستگی شرکت ، مستلزم ورشکستگی شرکا و ورشکستگی شرکا ، مستلزم ورشکستگی شرکت نمی باشد.

مقاله تفاوت ورشکستگی و اعسار توضیحات جامعی پیرامون تفاوت های این موضوع آورده است که مطالعه آن بسیار مفیذ خواهد بود.

شرکت نسبی
شرکت نسبی

پرداخت دیون شرکا :

در صورتی که هر یک از شرکای شرکت نسبی ، مدیون باشد ، طلبکاران او نمی توانند از  شرکت ، طلب خود را مطالبه کنند .

در واقع همان طور که گفتیم ، شرکا دارای شخصیت حقوقی و دارایی مستقل از شرکای خود می باشد .

طلبکاران شرکت ، می توانند نسبت به سهم مدیون خود در شرکت ، طلب خود را از محل منافع شرکت و یا سهمی که در صورت انحلال شرکت به شریک مدیون تعلق می گرفت ، دریافت کنند .

در صورتی که سهم شریک مدیون از منافع شرکت برای پرداخت دیون او کافی نباشد ، طلبکاران شریک مذکور ، می توانند انحلال شرکت را از محکمه تقاضا کنند تا با انحلال شرکت ، بتوانند سهم الشرکه ی مدیون را دریافت کنند .

جهت تقاضای انحلال شرکت در محکمه ، باید ۶ ماه قبل ، قصد خود را کتبا به وسیله ی اظهارنامه ی رسمی ، به اطلاع شرکت برسانیم و سایر شرکای شرکت ، تا پیش از نهایی شدن حکم ، می توانند رضایت طلبکاران را جلب کرده و از انحلال شرکت جلوگیری نمایند .

همچنین ، سایر شرکا ، می توانند با پرداخت سهم شریک مدیون در شرکت ، او را از شرکت خارج کرده و مانع انحلال شرکت شوند .

در هر شرکت تقسیم منافع و… به روشی انجام میشود از این رو اگر برای آگاهی از روش تقسم منافع در شرکت های نسبی نسز میتوانید مقاله شرکتهای نسبی چیست را مطالعه کنید.

فعالیت تجاری شرکا :

شرکای شرکت نسبی ، نمی توانند بدون رضایت سایر شرکا ، به انجام فعالیت تجاری مشابه موضوع شرکت پرداخته و یا به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود ، در شرکتی که دارای موضوع مشابه با شرکت نسبی می باشد ، وارد شوند .

انحلال شرکت نسبی :

موارد انحلال شرکت نسبی ، همانند شرکت تضامنی می باشد :

این موارد مطابق ماده ی 136 قانون تجارت،عبارت  است از :

  • انجام موضوع شرکت یا غیر ممکن شدن آن ، منجر به انحلال شرکت می شود .
  • ورشکستگی شرکت نسبی ، عاملی است که به صورت خود به خود به انحلال شرکا می انجامد .
  • شرکای شرکت نسبی ، می توانند با تراضی خود ، شرکت نسبی را منحل کنند .
  • در صورت انقضای مدت شرکت و عدم تمدید آن ، شرکت منحل خواهد شد .
  • در صورتی که یکی از شرکای شرکت نسبی ، از محکمه ، تقاضای انحلال شرکت را کرده باشد و محکمه دلایل وی را موجه بداند ، حکم به انحلال شرکت خواهد داد .
  • در صورتی که حق فسخ شرکا در اساسنامه سلب نشده باشد ، شرکا می توانند اقدام به فسخ شرکت نمایند که برای این امر باید ۶ ماه قبل ، کتبا به شرکا قصد خود را اعلام‌ نمایند .
  • در صورت ورشکستگی یکی از شرکا و تقاضای  انحلال شرکت نسبی توسط مدیر تصفیه ی او .
  • فوت یا محجوریت یکی از شرکا ، ممکن است منجر به انحلال شرکت نسبی گردد .
شرکت نسبی
شرکت نسبی

به این صورت که پس از محجوریت یا فوت یکی از شرکا ، بقای شرکت ، به تصمیم سایر شرکا و قائم مقام شریک محجور یا متوفی بستگی دارد .

اگر شرکا و قائم مقام مذکور تصمیم بگیرند ، می توانند شرکت را منحل کرده و یا فعالیت آن را ادامه دهند .